جنبه‌های ایمنی زیستی گیاهان تراریخته مقاوم به ویروس

مرضیه قنبری جهرمی، حسن رهنما، امیر موسوی / ایمنی زیستی ش ۱۷، پاییز۱۳۹۱

فصلنامه علمی ترویجی ایمنی زیستی، دوره ۵، شماره ۱ – شماره پیاپی ۱۷، پاییز۱۳۹۱

نوع مقاله: علمی ترویجی

نویسندگان
مرضیه قنبری جهرمی،۱ حسن رهنما،۲ امیر موسوی۳ 

۱. دانشجوی دکتری علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران.
۲ .هیئت علمی بخش کشت بافت و انتقال ژن پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران.

۳.هیئت علمی گروه بیوتکنولوژی کشاورزی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری.

چکیده
استفاده از مکانیسم‌های ایجاد مقاومت ناشی از پاتوژن، افق‌های جدیدی را در راستای تولید گیاهان تراریخته مقاوم به ویروس باز کرده است. این نوع مقاومت ناشی از ویروس در گیاهان تراریخته از طریق بیان بخشی از ژنوم ویروس ایجاد می‌شود. استفاده از این فناوری در راستای تولید گیاهانی با عملکرد بالاتر سودمند به نظر می‌رسد. از طرفی گاهی ملاحظه‌هایی هم در زمینه مصرف محصولات تراریخته مطرح می‌شود. در حالی‌که توسعه استفاده از سموم و کودهای شیمیایی هم سلامت انسان و هم محیط زیست را تهدید می‌کند. بنابراین اولین گام بعد از تولید گیاه تراریخته ارزیابی مزایا و ملاحظه‌های وارد بر آن‌ها و مقایسه آن با گیاهان زراعی تولید شده در کشاورزی سنتی است. مهم‌ترین ملاحظه‌های زیست محیطی متداول در مورد تولید گیاهان تراریخته مقاوم به ویروس که تا کنون مورد بحث قرار گرفته‌اند شامل امکان تولید ویروس‌های جدید با پوشش‌گذاری نا‌متشابه، امکان ایجاد هم‌افزایی با دیگر ویروس‌های گیاهی و تشدید خسارت ناشی از ویروس، نوترکیبی ژنتیک بین ژنوم ویروس‌ها و گیاه تراریخته حامل ام.آر.ان.ا ویروس هدف، انتقال افقی ژن، اثر بر موجودات غیرهدف و ایمنی غذای انسان و دام هستند.

کلیدواژه ها
ایمنی زیستی، تراریخته، خاموشی ژن، مقاومت به ویروس، نوترکیبی

  دانلود متن کامل مقاله [PDF 248 kb]

مطالب مرتبط
1 نظر
  1. http://bio-engineering.ir می‌گوید

    ممنون از مطالب خوب شما. با تشکر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.