مهندسی ژنتیک گیاهان مقاوم به خشکی از طریق تقویت ریشه

دانشمندان موفق شدند از طریق افزایش تارهای کشنده در ریشه سطح تماس ریشه با محیط را افزایش دهند که این امر جذب بهتر آب و ریزمغذی‌ها را ممکن می‌سازد.

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی به نقل از زیست‌فن، داشتن ریشه‌های وسیع‌‏تر و عمیق‏‌تر از ویژگی‏‌های گیاهان مقاوم به شرایط سخت محیطی مانند کمبود آب و ریزمغذی‏‌هاست. دانشمندان با آگاهی از این امر تلاش کردند با افزایش تارهای کشنده سطح تماس ریشه با محیط را گسترش داده و جذب بهتر آب و ریزمغذی‌ها را ممکن سازند.

مهندسی ژنتیک گیاهان مقاوم به خشکی از طریق تقویت ریشه

دانشمندان موفق شدند از طریق افزایش تارهای کشنده در ریشه سطح تماس ریشه با محیط را افزایش دهند که این امر جذب بهتر آب و ریزمغذی‌ها را ممکن می‌سازد.

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی به نقل از زیست‌فن، داشتن ریشه‌های وسیع‌‏تر و عمیق‏‌تر از ویژگی‏‌های گیاهان مقاوم به شرایط سخت محیطی مانند کمبود آب و ریزمغذی‏‌هاست. دانشمندان با آگاهی از این امر تلاش کردند با افزایش تارهای کشنده سطح تماس ریشه با محیط را گسترش داده و جذب بهتر آب و ریزمغذی‌ها را ممکن سازند.

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا، با بررسی مکانیسم‏های پساترجمه در سلول‌‏های پیش‏ساز تار کشنده، دو پروتئین تنظیمی جدید یافتند که در سرنوشت این سلول‏‌ها نقش ایفا می‌‏کنند.

پروتئین سیرات (SERRATE) که در تولید میکروRNAها و splicing نقش دارد باعث کاهش نسبت سلول‏‌هایی می‌‏شود که به تارهای کشنده تمایز پیدا می‏‌کنند. برخلاف آن ، پروتئین GRP8 این نسبت را افزایش می‌‏دهد. GPR8 یک پروتئین متصل‏‌شونده به RNA است که بیان ژن‏‌های دخیل در تحمل تنش را تحت تأثیر قرار می‏‌دهد. پیشتر نیز کشف شده بود که بیان این پروتئین در شرایط تنش افزایش می‌‏یابد.

در این مطالعه مشخص شد آرابیدوپسیس‌‏های تراریخته با بیان GRP8 بیشتر، در شرایط کمبود فسفر، تحمل بیشتری نسبت به آرابیدوپسیس‌‏های معمولی نشان می‌دهند. همچنین تعداد تارهای کشنده در این گیاهان و گیاهانی که SERRATE کمتری بیان می‏‌کردند، بیشتر بود.

گام بعدی این مطالعات، بررسی این مسیر بر روی گیاهان ارزشمند زراعی است.

مطالب مرتبط

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.