skip to Main Content

تولید و مصرف محصولات تراریخته در ژاپن

ژاپن یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان (سرانه) محصولات تراریخته است و از میان 307 مجوز صادره در ژاپن، 160 مجوز مربوط به رهاسازی و کشت در ژاپن بوده است.

تولید و مصرف محصولات تراریخته در ژاپن

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی، ژاپن یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان (سرانه) محصولات غذایی تراریخته برای مصرف انسان و دام و از تولیدکنندگان محصولات تراریخته است.

تولید و مصرف

این کشور سالانه ۱۵ میلیون تن ذرت و سه میلیون تن دانه سویا وارد می‌کند که غالبا از نوع تراریخته است. ذرت تراریخته امریکایی منشأ تأمین ۸۶ درصد از واردات ذرت مصرفی مردم ژاپن است و ۱۴ درصد باقی‌مانده نیز از برزیل وارد می شود که دومین تولید کننده بزرگ محصولات تراریخته در جهان است. ۴٫۵ میلیون تن از ذرت وارداتی به ژاپن به مصرف انسانی اختصاص دارد. از طرفی، مقدار زیادی از غذای فراوری شده وارداتی به ژاپن دارای مواد منتج از محصولات تراریخته مانند روغن، شکر، آرد، آنزیم‌ها و… است.

نمودار: ژاپن بزرگ‌ترین واردکننده ذرت تراریخته (سالانه ۱۵ تا ۱۷ میلیون تن) در جهان است. (منبع: فائو)

نظام حقوقی و قوانین این کشور برای صدور مجوز محصولات تراریخته مبتنی بر مستندات علمی است و ارزیابی محصول و صدور مجوز در مدت زمان کوتاهی صورت می‌گیرد. تا اکتبر ۲۰۱۶ در ژاپن برای ۳۰۷ رخداد تراریخته مجوز کشت و مصرف صادر شده است. بر اساس قوانین ژاپن ترکیب صفات تراریختی (stacked) که قبلا در محصول دیگری برای آن مجوز صادر شده است در صورت عدم تغییر در متابولیسم نیازی به ارزیابی و مجوز جدید ندارد. همچنین محصولات جدیدی که صفات تراریختی آنها قبلا در محصولات دارای مجوز به کار رفته است مشمول ارزیابی سریع می‌شود. از میان ۳۰۷ مجوز صادره در ژاپن، ۱۶۰ مجوز مربوط به رهاسازی و کشت در ژاپن بوده است. ژاپن در حال حاضر و از سال ۲۰۰۹ به کشت گل رز تراریخته می‌پردازد.

صدور مجوز مصرف
تجاری‌سازی محصولات تراریخته در ژاپن مستلزم اخذ مجوز از مراجع مربوطه است. وزارت بهداشت، کار و رفاه، وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات و وزارت محیط زیست و وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علم و فناوری مراجع چهارگانه مرتبط با این امر هستند. کمیسیون ایمنی غذای ژاپن به عنوان نهادی مستقل زیر نظر دفتر کابینه مسئول انجام ارزیابی‌های مربوط به وزارت بهداشت، کار و رفاه و  وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات است.

ارزیابی سلامت و ایمنی غذایی محصولات تراریخته جدید در ژاپن در صلاحیت وزارت بهداشت، کار و رفاه قرار دارد که استانداردهای آن در مقرراتی که به استناد قانون بهداشت غذایی تدوین شده‌اند تبیین شده است. وزارت بهداشت پس از دریافت تقاضای صدور مجوز آن را جهت بررسی جنبه‌های سلامت انسان به استناد قانون ایمنی غذا به کمیسیون ایمنی غذا ارجاع می‌دهد. در این مرحله «کمیته تخصصی محصولات غذایی اصلاح ژنتیک شده» که ذیل این کمیسیون تشکیل شده است بر اساس شیوه‌نامه‌های مربوطه به ارزیابی محصول می‌پردازد. وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات ژاپن نیز به استناد قانون بهبود کیفیت و ایمنی غذای دام و شیوه‌نامه‌های مربوطه مسئول ارزیابی و صدور مجوز محصولاتی است که به عنوان غذای دام به کار می‌رود.

برچسب گذاری
هشت محصول تراریخته (سویا، ذرت، سیب‌زمینی، کلزا، تخم پنبه، یونجه، چغندر و پاپایا) و ۳۳ محصول غذایی فراوری شده در ژاپن مصرف می‌شود و بر اساس قانون بهداشت غذا مشمول برچسب گذاری قرار گرفته است. در محصولات غذایی فراوری شده مواردی برچسب گذاری می‌شود که بیش از ۵ درصد از وزن آن از محتویات هشت محصول تراریخته مذکور استفاده شده باشد. وجود محتویات تراریخته کمتر از ۵ درصد در یک محصول غذایی فراوری شده نیازمند برچسب گذاری نخواهد بود.

برچسب گذاری در مواردی الزامی است که دی.ان.اِ اصلاح شده یا پروتئین حاصل از آن در محصول غذایی مورد نظر قابل شناسایی باشد. بنابراین، در مواردی مانند روغن، شکر و سس سویا که دی.ان.اِ اصلاح شده یا پروتئین حاصل از آن در آنها قابل شناسایی نیست نیازی به برچسب گذاری نخواهد بود.

در ژاپن برچسب‌گذاری با عبارت غیر تراریخته و درج آن بر محصولات و مواد غذایی که معادل تراریخته آنها در بازار وجود ندارد ممنوع است. زیرا نوعی سوءاستفاده و فریب مصرف کننده محسوب می‌شود.

صدور مجوز کشت
متقاضی صدور مجوز رهاسازی و کشت محصولات تراریخته بنا بر کاربرد محصول مورد نظر باید گزارشی از ارزیابی‌های خطر را که توسط متقاضی انجام شده است را ارائه کند. وزارت محیط زیست موظف است تعیین کند که آیا گونه بومی وجود دارد که با رهاسازی محصول مورد نظر در عرصه کشاورزی تحت تأثیر قرار گیرد و در صورتی که پاسخ مثبت است باید میزان و چگونگی تأثیر را مشخص کند.

منابع

– USDA, Agricultural Biotechnology Annual: Japan, GAIN Report Number: JA6050, 11/18/2016.
– Food Sanitation Law of Japan, Act No. 233 of 1947, last amended by Act No. 70 of 2013.
– Standards of Foods and Food Additives, Japan Ministry of Health and Welfare Notification No. 370 of 1959, amended by MHLW Notification No. 232 of 2000.
– Food Safety Basic Law of Japan, Act No. 48 of 2003, last amended by Act No. 74 of 2011, arts. 11 & 23.
– Procedure for Safety Assessment, Japan Ministry of Health, Labour and Welfare,  available at: <http://www.mhlw.go.jp/english/topics/food/sec03.html>.
– Japanese Act on Feed Safety and Improvement of Quality, Act No. 35 of 1953, last amended by Act No. 8 of 2007.
– Ordinance on Act on Feed Safety and Improvement of Quality, Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries Ordinance No. 35 of 1976, last amended by MAFF Ordinance No. 60 of 2013.
– Japan Cabinet Office Ordinance on Labeling Standards Based on Food Sanitation Law (Cabinet Office Ordinance on Labeling Standards.
– Labeling Standards on GM Food Set by Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries, MAFF Notification No. 517 of 2000, last amended by MAFF Notification No. 9 of 2011.
– Japan Cabinet Office Ordinance on Labeling Standards Based on Food Sanitation Law (Cabinet Office Ordinance on Labeling Standards).
– Japanese Act on the Conservation and Sustainable Use of Biological Diversity through Regulations on the Use of Living Modified Organisms (Cartagena Act), Act No. 97 of June 18, 2003.
– Biosafety Regulations 2010, Japan Ministry of the Environment (MOE).

برچسب ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back To Top
جستجو